Door aandacht met de kippen op stok

Het is 20.37 uur, zie ik. Ik lig al meer dan een half uur in bed en ik wil slapen. Ik hoor iedereen alweer roepen: wat vroeg, wat ongezellig, ik moet er niet aan denken, ik kan dan nog helemaal niet slapen, dan ben ik ’s morgens heel vroeg wakker. Ja? Dus? Nou en?

—
Het kan me allemaal geen moer schelen. Ik lig heerlijk warm in bed met een goed boek, maar onderaan de bladzijde weet ik niet meer wat ik gelezen heb. Mijn ogen vallen dicht en ik kan mijn aandacht er niet meer bijhouden. Dus: boek weg en slapen.

Ik ben het weekend in een klooster en ik probeer met het ritme van de zusters mee te leven.

Na een hele dag wandelen, betekent het dat er, pak ‘m beet na 20.00 uur, niet veel meer te beleven valt. Hier geen grote feesten, harde muziek en mensen die tetteren, roeptoeteren of een praatje willen maken. Geen meldingen van de telefoon of een volle inbox. Geen overdaad aan keuzes, geen FOMO, geen twee dingen tegelijk doen, niet even snel tussendoor, geen collega’s en thuis die van alles willen.

Niet aanstaan, maar uitgaan. En als je dat doet, er gewoon geen afleiding is om van alles te gaan doen, voel je ineens dat je moe bent.

Hier is vooral rust en stilte, en niet veel afleiding. Is dat dan niet saai? Voor sommigen misschien. En hoe drukker en voller je bent, hoe saaier en hoe moeilijker het is om eraan toe te geven. Als je dan nog geen vijf minuten zit, wil je alweer opstaan om iets te gaan doen.

Maar om op te laden heb je saaiheid en verveling nodig. We werken namelijk niet te veel en te hard, maar we rusten te weinig.

Hm, oh ja? Is dat zo? “Ik ga toch allemaal leuke dingen doen in het weekend”, hoor ik je denken. Maar is dat rust? Rusten is niet scrollen, multitasken, op je luie krent zitten, en bingewatchen.

Rust is actief. Dat is bijvoorbeeld wandelen en met volle aandacht één ding tegelijk doen en je gedachten laten gaan om naar je eigen wensen te luisteren en tot nieuwe ontdekkingen en inzichten te komen.

Moeilijk? Ja, soms wel.

Ik ben inmiddels weer thuis en zit achter mijn laptop met een lange to-do-lijst voor me. Ik verlang terug naar het eenvoudige weekend in het klooster. Aandacht voor maar één ding tegelijk. Of dat nou wandelen, eten, praten of lezen is, of dus al om 20.37 uur gaan slapen.

Moeilijk? Ja, voor mij ook soms.

Met een beetje hulp is alles makkelijker. Wil je meer aandacht en focus? Je kunt meewandelen met een weekend Met Aandacht. We overnachten en eten bij de zeer gastvrije zusters.